Skólinn er að byrja... Mér líst ekki alveg nógu vel á það en á einni viku er ég búinn að skila tveimur verkefnum auk þess sem ég er byrjaður á ritgerð sem ég á að skila á föstudaginn. Þegar þeirri ritgerð er lokið tekur helgin við sem inniheldur partý á Kleppsveginum til að fagna heimkomu Sóla og Inga, en þeir hafa nú verið læstir inni á Kvíabryggju í níu mánuði. Svo á sunnudeginum þarf ég að vakna snemma til að horfa á nágrannaslag Aston Villa og Birmingham. Fyrir áhugasama byrjar sá leikur klukkan 11 að mér skilst.

Við strákarnir í John McClane klúbbnum höfum verið duglegir við að rifja upp gamlar sögur upp á síðkastið. Þessar sögur hafa iljað mér um hjartarætur og við lestur þessara saga fór ég að hugsa um hversu góða vini ég ætti... Sú umhugsun gerði mér það ljóst að kannski eru þessir vinir mínir ekkert það góðir. Þröstur, Sammi og Stebbi hafa allir kýlt mig og eitt sinn stakk Óttar mig með blýpenna í andlitið, 2mm frá auganum. Því má bæta við að Símon reif einu sinni nánast hárið af mér þegar við lentum í slag í grunnskóla. Emmi hefur reyndar aldrei gert mér mein, þannig að hann er góður. Að lokum vilja taka það fram að Spánn er góður, jafnvel betri en Emmi.

Ég er að horfa á xXx 2. Ég trúi því ekki að mér hafi fundist þessi mynd góð á sínum tíma.